به قول سهراب :

دلم گرفته ،

دلم عجیب گرفته است .

......

-         چرا گرفته دلت ، مثل آنکه تنهایی .

-         چقدر هم تنها !

-         خیال می کنم

دچار آن رنگ پنهان رنگ ها هستی

......

دلم می خواست کل شعرشو بنویسم اما جا نمیشه...

دیروز توی یکی از مجلس های کسی بودم که صاحب زمان ماست

قدیما می گفتن هر کسی قسمتی داره هر چی باشه چه کم چه زیاد

دیر رسیدم اما همون مدت کمی که بودم برای عمرم کافی بود

برای اینکه بتونم درک کنم اگه به آقا بسپارم هیچ غمی نخواهم داشت.

شاید بگید چه جوری؟

خود من هم نمی دونم...

.اما از همون دیشب  امتحان کردم

خواستم بفهمم ...خواستم بدونم...!

همیشه می شنیدم و مطمئنم که بارها امتحان کرده بودم بدون اینکه بدونم.

از دیشب با تمام وجودم درک کردم.

بار مشکلاتمو که می خواستم خودم به تنهایی به دوش بکشم

باهاشون تقسیم کردم

و به چشم بر هم زدنی دیدم مشکلاتم اونقدر که من فکر می کردم

بزرگ نبودن.

و نا خود آگاه به یاد همون جمله معروف افتادم که :

به خدا نگویید مشکل بزرگی دارم

به مشکل بگویید خدای بزرگی دارم

و اینجا بود که با افتخار و سربلندی سرمو بالا گرفتمو گفتم :

آقاجون هیچ وقت به این قشنگی حستون نکردم

یه حس قریب...مثل شبنم صبحگاهی روی برگ سبز بهاری

امشب چه شبیست....

در میان این همه شهر در میان این همه کوچه....در میان این همه خانه...

نوری از خانه ای می تابد...مگر چه شده...؟

این صدای کیست؟

گوش کن....صدای دلنواز نوزادی می آید؟

خدایا آسمان و زمین را چه شده این گونه بی تابند؟

اینجا چه خبر است؟

آری انتظار به پایان رسید و دومین فرزند علی و فاطمه ( علیهما السلام )، نور چشم پیامبر به دنیا آمد ، ملائک را ببین که با آب کوثر شستشویش می دهند .

به راستی کدام دل است که از لبخند چشمان نازنین و نگاه عرشی آن نوزاد ، به تلاطم در نیاید ؟!

امشب زیباترین شبیست که آسمان به خود دیده است...

این کیست که خداوند هنگام تولدش در عالم ملکوت به فرشته خازن و عهده دار آتش جهنم ، وحی کرد که به خاطر مولودی که به پیامبرش عطا کرده است، آتش جهنم را بر اهلش خاموش کند و به رضوان، نگهبان بهشت وحی کرد که بهشت را بیاراید و آن را خوشبو گرداند و به حورالعین وحی فرمود که خود را بیارایند و به دیدار یکدیگر بروند و به ملائکه وحی فرمود که در صفوفی بایستند

و به تسبیح و تحمید و تم

جید و تکبیر بپردازند.

همتون حکایت فطرس ملک رو شنیدید نه؟

همون ملکی که بال شکسته اشو  به آقا مالید و بال گرفت و اين كلمات را گفت و بالا رفت عرض كرد يا رسول الله همانا زود باشد كه اين مولود را امت تو شهيد كنند و او را بر من به جهت اين نعمتی كه از او به من رسيد مكافاتی است كه هر كه او را زيارت كند او را به حضرت حسين عليه السلام برسانم، و هر كه بر او سلام كند من سلام او را برسانم، و هر كه بر او صلوت بفرستد من صلوات او را به او می‌رسانم.

چون فطرس به آسمان بالا رفت می‌گفت كيست مثل من و حال آنكه من آزاد كرده ی حسين بن علی و فاطمه و محمدم (عليهم السلام).

بالم شکسته...دلم شکسته...خوشا به احوال فطرس....